طلوع من

پس از آن غروب رفتن،
اولین طلوع من باش
من رسیدم رو به آخر،
تو بیا شروع من باش

شبو از قصه جدا کن،
چکه کن رو باور من
خط بکش رو جای پای ِ
گریه های آخر من

اسمتو ببخش به لبهام
بی تو خالیه نفسهام
قد بکش تو باور من
زیر سایه بون دستام

خواب سبز رازقی باش
عاشق هميشگي باش
خسته ام از تلخی شب
تو طلوع زندگی باش

من پر از حرف سکوتم،
خالی م،رو به سقوطم
بی تو و آبی عشقت
تشنه ام،کویر لوتم

نمیخوام آشفته باشم،
آرزوی خفته باشم،
تو نـذار آخـر قصه،
حرفـمو نگفته باشم...

ترانه مکرّم

این ترانه،وسوسه ی نوشتنو به جونم انداخت.نشد که ننویسمش.حیف بود.اولین بار که طلوع من رو شنیدم،میخکوب شدم.صدای آسمونی معین بود.باورم نمی شد.باورم نمی شد که این صدا از زمین باشه.

ترانه مکرّم،ترانه رو نوشته.شاهکاره،حرف نداره.موزیک از بابک زرّینه که واقعاً زرّینه.خواننده هم که معینه.خلاصه این که:

Moein,The Greatest Iranian Singer Of All Time