سلام.خب این مدتی که نبودم کلی امتحان سنگین و تخیلی داشتم.واقعاً کمرشکن بود.ولی کمر من محکم تر از این حرفاس!فکر کنم پایین ترین نمره رو از روخوانی قرآن بگیرم. عربی پاشنه آشیل منه.البته من پاشنه آشیل زیاد دارم.دبیرستان ریاضی بود و فیزیک.فیزیک پیش دانشگاهی رو با تبصره قبول شدم(همون تک مادّه ی خودمون).دبیر فیزیک هر جلسه منو می برد پای تخته.منم هاج و واج فقط نگاش می کردم.اونم مجبور می شد خودش مسأله رو حل کنه. وقتی ادبیات انگلیسی یه جایی حوالی مغولستان قبول شدم،فهمیدم دلیلش این بوده که عربی رو خیلی پایین زدم.پس عربی هم یکی دیگه از پاشنه هامه(من چقدر پاشنه دارم!!!).فکر کردم اگر باستان شناسی قبول شم راحت می شم که شدم.فقط یه درس روخوانی قرآن مونده که اونم اینجوری شد.ولی واقعاً سخته عربی صحبت کنی.بعضی حروف رو باید از حلق تلفظ کرد که واقعاً واسه من سخته.برای تلفظ بعضی حروف،احساس خفگی بهم دست می ده!!!مثلاً همین ((ح)).باید از حلق تلفظ شه.حالا خوبه نگفتن از شکم تلفظ کن،وگرنه من کلاً  بی خیال دانشگاه می شدم!موقع تلفظ صحیح ((ع)) و((غ)) به زور جلوی خندمو می گیرم!خلاصه خدا رو شکر که من عرب نیستم.

باستان شناسی خیلی رشته ی جذابیه،ولی هیچی زبان نمی شه.هنوزم دنبال اونم که زبانمو درازتر کنم!!!

و یه چیز دیگه:

دوستای قدیمی،اونایی که منو با پرشین بلاگ شناختن، حتماً آرامش پیش از طوفان رو شنیدن.ولی خب خیلی وقته که من به دلایل سیاسی به بلاگفا پناهنده شدم.ممکنه بعضیا نشنیده باشن.برای همین واجب است که از این آدرس،دانلودش کنن و بشنون!البته احتیاط مستحب ان است که دوستان قدیمی تر نیز دانلود کنن!!!