از اولش آبی بودم!

حتی اون موقعی که نبودم،آبی بودم!!!

آبی تر از دریا...آبی تر از آسمون...

آبی ِ آبی...مثل ِ خدا!!!

می خونم به هوای تو پریچه

چقدر خالیه جای تو پریچه

دلم کرده هوایت

وای پریچه

دلم تنگه برایت

تو رو می طلبم،

لحظه به لحظه!

تویی تاب و تبم،

لحظه به لحظه!

چشات شهر منه که شهر قصه س

برای هر شبم،لحظه به لحظه!

تو از هزار و یک شبی پریچه

به جز تو زندگی هیچه پریچه

یه دنیا همه هیچه

وای پریچه

دنیا بی تو هیچه

من از نگاه تو شبو شناختم

غزل دیدم و عاشقانه ساختم

تو هر بیت غزل قصّه ی چشمات،

دلم قافیه شد،قافیه باختم!

شب چشم تو قیمتی ترینه

به انگشتر عمر من نگینه

همه دنیای من فقط همینه

همین شرقی ترین شب زمینه

تو از هزار و یک شبی پریچه

به جز تو زندگی هیچه پریچه

یه دنیا همه هیچه

وای پریچه

دنیا بی تو هیچه

تو معجونِ  ُگل و مخمل و نوری

غریبانه ی قصّّه های دوری

تموم قصه ها بی تو می میرن

که تو حوصله ی سنگ صبوری

تو رو می طلبم،

لحظه به لحظه!

تویی تاب و تبم،

لحظه به لحظه!

چشات شهر منه که شهر قصه س

برای هر شبم،لحظه به لحظه!

تو از هزار و یک شبی پریچه

به جز تو زندگی هیچه پریچه

یه دنیا همه هیچه

وای پریچه

دنیا بی تو هیچه

اردلان سرفراز

کاش می شد

با من امشب چیزی از رفتن نگو،

نه!نگو!

از این سفر با من نگو،

من به پایان می رسم از کوچ تو

با من از آغاز این مردن نگو!

کاش می شد لحظه ها را پس گرفت،

کاش می شد از تو بود و تا تو بود،

کاش می شد در تو گم شد از همه،

کاش می شد تا همیشه با تو بود!